CPSA · Ocena aplikacji webowych: rozpoznanie, kontrola dostępu i dane wejściowe
Proste modelowanie zagrożeń
Najważniejsze
- Połącz to, co robi aplikacja, i to, czego obawia się klient, z atakami, które najbardziej mu zaszkodzą.
- Wypisz funkcje (logowanie, płatność, wgrywanie plików, wyszukiwanie), przetwarzane dane i punkty wejścia, a potem zadaj pytanie, jaki wektor ataku pasuje do każdej z nich i jak dotkliwy byłby skutek.
- Testy priorytetyzuj według tego rankingu, a nie według tego, co wygląda groźnie w wynikach narzędzia.
Przykładowe pytania
Jaki jest główny cel prostego modelu zagrożeń w teście aplikacji webowej?
- Zastąpienie testów praktycznych dokumentem
- Powiązanie funkcji aplikacji i obaw klienta z prawdopodobnymi wektorami ataku
- Wypisanie wszystkich CVE dla oprogramowania serwera
- Wykazanie zgodności z normą
Pokaż odpowiedź
Odpowiedź: B. Powiązanie funkcji aplikacji i obaw klienta z prawdopodobnymi wektorami ataku
Model łączy funkcje i obawy klienta z prawdopodobnymi wektorami ataku, dzięki czemu testy mają priorytety. Nie zastępuje testowania, listy podatności ani oświadczenia o zgodności.
Co kształtuje prosty model zagrożeń?
- Funkcje udostępniane przez aplikację
- Ulubiony skaner testera
- To, czego klient najbardziej obawia się stracić
- Motyw kolorystyczny interfejsu
- Wrażliwość przetwarzanych danych
Pokaż odpowiedź
Odpowiedź: A. Funkcje udostępniane przez aplikację, C. To, czego klient najbardziej obawia się stracić, E. Wrażliwość przetwarzanych danych
Funkcje aplikacji, główne obawy klienta i wrażliwość danych decydują o tym, które wektory są ważne. Ulubione narzędzie testera i kolory strony nie zmieniają ryzyka.
Prawda czy fałsz: jeden ogólny model zagrożeń pasuje do każdej aplikacji webowej.
Pokaż odpowiedź
Odpowiedź: Fałsz
Fałsz. Zagrożenia zależą od funkcji, danych i obaw klienta, więc blog i portal płatności wymagają różnych modeli.
Przećwicz 8 pytań z tego tematu w Bitzu
Krótkie lekcje, natychmiastowe wyjaśnienia i powtórki tego, w czym się mylisz. Za darmo na iOS i Androida.
