312-50 · Hackowanie sieci bezprzewodowych
Bluejacking a bluesnarfing a bluebugging
Najważniejsze
- Bluejacking: wysyła niechciane wiadomości/kontakty do pobliskich urządzeń Bluetooth; uciążliwe, ale to nie wyciek danych.
- Bluesnarfing: po cichu kopiuje dane (kontakty, wiadomości, pliki) z podatnego urządzenia bez zgody.
- Bluebugging: najpoważniejsze; wydaje polecenia na urządzeniu (połączenia, wiadomości, transmisja danych) jak przy fizycznym dostępie.
Źródło: https://cert.europa.eu/publications/security-advisories/2017-018/
Przykładowe pytania
Który atak Bluetooth polega konkretnie na cichym kopiowaniu informacji (kontaktów, kalendarza, wiadomości) z urządzenia docelowego bez zgody lub wiedzy właściciela?
- Bluesnarfing
- Bluejacking
- Bluebugging
- Wardriving
Pokaż odpowiedź
Odpowiedź: A. Bluesnarfing
Bluesnarfing to nieautoryzowane wydobycie danych z urządzenia Bluetooth. Bluejacking jedynie wysyła niechciane dane do urządzenia i niczego z niego nie odczytuje; bluebugging idzie dalej niż kradzież danych, aż do faktycznej kontroli urządzenia; wardriving to technika rekonesansu Wi-Fi, niezwiązana z Bluetooth.
Które stwierdzenia poprawnie opisują znane słabości lub techniki ataków Bluetooth?
- Bluejacking wysyła niechciane wiadomości lub wizytówki kontaktowe do pobliskich urządzeń
- Bluesnarfing wydobywa dane z urządzenia bez autoryzacji właściciela
- BlueBorne (2017) to zestaw CVE dotyczących wielu implementacji stosu Bluetooth
- Pozostawienie urządzenia w trybie wykrywalności czyni je mniej narażonym na skanowanie
- Parowanie Bluetooth jest zabezpieczane przez WPA3/SAE
Pokaż odpowiedź
Odpowiedź: A. Bluejacking wysyła niechciane wiadomości lub wizytówki kontaktowe do pobliskich urządzeń, B. Bluesnarfing wydobywa dane z urządzenia bez autoryzacji właściciela, C. BlueBorne (2017) to zestaw CVE dotyczących wielu implementacji stosu Bluetooth
Bluejacking wysyła niechciane wiadomości; bluesnarfing kradnie dane bez autoryzacji; a BlueBorne (2017) to zestaw CVE dotyczących stosów Bluetooth wielu dostawców, który mógł umożliwiać ataki bez parowania. Tryb wykrywalności zwiększa ekspozycję (ogłasza urządzenie pobliskim skanerom), a nie zapobiega atakom, a parowanie Bluetooth nie korzysta z WPA3/SAE - to protokół Wi-Fi niezwiązany z parowaniem Bluetooth.
Prawda czy fałsz: ustawienie urządzenia Bluetooth w tryb "niewykrywalny" czyni je całkowicie odpornym na jakikolwiek atak Bluetooth, ponieważ atakujący nigdy nie znajdzie adresu, którego nie widzi rozgłaszanego.
Pokaż odpowiedź
Odpowiedź: Fałsz
Fałsz. Tryb niewykrywalny ukrywa urządzenie przed zwykłymi skanowaniami inquiry, ale adres Bluetooth urządzenia czasem nadal można wyliczyć lub brute-force'ować, a atakujący, który już zna lub zgadnie adres, nadal może próbować połączenia lub wykorzystać podatności na poziomie stosu (co pokazał BlueBorne). Tryb niewykrywalny zmniejsza przypadkową ekspozycję, ale nie gwarantuje odporności.
Przećwicz 8 pytań z tego tematu w Bitzu
Krótkie lekcje, natychmiastowe wyjaśnienia i powtórki tego, w czym się mylisz. Za darmo na iOS i Androida.
