312-50 · Omijanie IDS, zapór i honeypotów
Omijanie IDS
Najważniejsze
- Cel: ruch wygląda dla czujnika inaczej niż dla celu.
- Fragmentacja: rozbija wzorzec na części.
- Session splicing: ładunek w wielu malutkich segmentach TCP.
- Zaciemnianie, kodowanie: Unicode, kodowanie URL.
- Tunelowanie lub szyfrowanie nieczytelne dla czujnika; polimorficzny shellcode.
- Zalewanie: szum ukrywa prawdziwe alerty.
- Obrońcy: składanie fragmentów, normalizacja, punkty deszyfrowania, strojenie.
Przykładowe pytania
Dlaczego rozbicie ciągu ataku na kilka małych fragmentów IP czasem pozwala ominąć słaby IDS?
- Sygnatura zostaje podzielona, więc żaden fragment nie pasuje
- Fragmenty są automatycznie szyfrowane
- Fragmenty zmieniają adres IP celu
- Fragmenty wyłączają logowanie czujnika
Pokaż odpowiedź
Odpowiedź: A. Sygnatura zostaje podzielona, więc żaden fragment nie pasuje
Jeśli czujnik analizuje fragmenty osobno i ich nie składa, sygnatura nigdy nie pojawia się w całości. Cel i tak składa fragmenty.
Które z poniższych to techniki omijania IDS?
- Session splicing
- Polimorficzny shellcode
- Składanie fragmentów na czujniku
- Łatanie celu
- Zaciemnianie i kodowanie ładunku
Pokaż odpowiedź
Odpowiedź: A. Session splicing, B. Polimorficzny shellcode, E. Zaciemnianie i kodowanie ładunku
Session splicing, polimorficzny shellcode i kodowanie zmieniają to, co widzi czujnik. Łatanie celu i składanie fragmentów to obrona.
Zalanie IDS niegroźnie wyglądającym, hałaśliwym ruchem może ukryć prawdziwy atak wśród fałszywych alarmów.
Pokaż odpowiedź
Odpowiedź: Prawda
Prawda. Celem jest przytłoczenie analityków i czujnika, by prawdziwe zdarzenie umknęło.
Przećwicz 8 pytań z tego tematu w Bitzu
Krótkie lekcje, natychmiastowe wyjaśnienia i powtórki tego, w czym się mylisz. Za darmo na iOS i Androida.
