CC · Bezpieczeństwo danych
Klasyfikacja i etykietowanie danych
Najważniejsze
- Dane dzieli się na poziomy (np. publiczne, wewnętrzne, poufne, ściśle poufne) według szkody, jaką spowodowałoby ich ujawnienie lub utrata.
- Etykieta informuje wszystkich, jakie zasady obsługi obowiązują.
- Poziom wyznacza właściciel danych, a zabezpieczenia techniczne stosuje powiernik (custodian).
- Wyższy poziom oznacza ostrzejsze zasady dostępu, szyfrowania i udostępniania.
Przykładowe pytania
Jaki czynnik głównie decyduje o poziomie klasyfikacji danych?
- Rozmiar pliku w magazynie
- Szkoda dla organizacji w razie ujawnienia lub utraty
- Serwer, na którym dane aktualnie leżą
- Data utworzenia danych
Pokaż odpowiedź
Odpowiedź: B. Szkoda dla organizacji w razie ujawnienia lub utraty
Klasyfikacja odzwierciedla skutki nieuprawnionego ujawnienia lub utraty. Rozmiar, wiek czy miejsce przechowywania nie określają wrażliwości.
Jakie zadania zwykle należą do powiernika danych (custodian)?
- Wykonywanie kopii zapasowych danych
- Decydowanie o poziomie klasyfikacji danych
- Stosowanie kontroli dostępu zatwierdzonych przez właściciela
- Akceptowanie ryzyka biznesowego dla danych
- Pisanie prawnego wymogu retencji
Pokaż odpowiedź
Odpowiedź: A. Wykonywanie kopii zapasowych danych, C. Stosowanie kontroli dostępu zatwierdzonych przez właściciela
Powiernik wykonuje ochronę techniczną: kopie zapasowe i kontrole dostępu zgodnie z decyzją właściciela. Wybór poziomu i akceptacja ryzyka należą do właściciela.
Prawda czy fałsz: po nadaniu etykiety nigdy nie trzeba jej przeglądać, nawet gdy wrażliwość danych się zmieni.
Pokaż odpowiedź
Odpowiedź: Fałsz
Fałsz. Wrażliwość może się zmienić, np. po publicznym ogłoszeniu, więc klasyfikację należy przeglądać i w razie potrzeby zmieniać.
Przećwicz 8 pytań z tego tematu w Bitzu
Krótkie lekcje, natychmiastowe wyjaśnienia i powtórki tego, w czym się mylisz. Za darmo na iOS i Androida.
